تأثیر تعاملات مدیریت منابع انسانی مبتنی بر هوش مصنوعی بر پیامدهای سازمانی - میرزایی خالص محمد; روستا علیرضا; اشرفی آزاده; سلطانی حسن (توسعه فردی و تحول سازمانی)
هدف این پژوهش بررسی تأثیر تعاملات مدیریت منابع انسانی مبتنی بر هوش مصنوعی بر پیامدهای سازمانی شامل بهره‌وری عملیاتی، بهبود تصمیمات منابع انسانی و ارزش‌آفرینی منابع انسانی در کارکنان وزارت کشور بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی ـ پیمایشی و همبستگی بود. جامعه آماری شامل کارکنان وزارت کشور بود که بر اساس فرمول کوکران، 270 نفر به روش تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته بر مبنای طیف پنج‌درجه‌ای لیکرت بود. روایی پرسشنامه با تحلیل عاملی تأییدی و پایایی آن با آلفای کرونباخ بررسی و تأیید شد. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزارهای SPSS-27 و SMART-PLS و روش مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده گردید. نتایج نشان داد تعاملات مدیریت منابع انسانی مبتنی بر هوش مصنوعی دارای ابعاد اصلی شامل الگوریتم‌های تعاملی در غربالگری و استخدام، ارزیابی عملکرد پویا، تعامل کارمند با سیستم یادگیری و توسعه و سیستم تعاملی برنامه‌ریزی منابع انسانی است. یافته‌ها نشان داد این تعاملات تأثیر مستقیم و معناداری بر پیامدهای سازمانی دارند. ضریب مسیر تعاملات مبتنی بر هوش مصنوعی بر بهبود تصمیمات منابع انسانی برابر با 0.70، بر ارزش‌آفرینی منابع انسانی برابر با 0.64 و بر بهره‌وری عملیاتی برابر با 0.62 بود. همچنین مقادیر آماره t برای هر سه مسیر بالاتر از 1.96 به دست آمد که بیانگر معناداری روابط در سطح اطمینان 95 درصد است. شاخص‌های برازش مدل شامل AVE، CR و آلفای کرونباخ نیز مطلوب ارزیابی شد و برازش مناسب مدل مفهومی پژوهش را تأیید کرد. یافته‌های پژوهش نشان داد پیاده‌سازی سیستم‌های تعاملی مبتنی بر هوش مصنوعی در مدیریت منابع انسانی می‌تواند از طریق خودکارسازی فرایندها، افزایش شفافیت و استانداردسازی تصمیمات، زمینه ارتقای بهره‌وری عملیاتی، بهبود کیفیت تصمیمات منابع انسانی و خلق ارزش راهبردی برای سازمان را فراهم سازد. بنابراین، استفاده هدفمند از فناوری‌های هوش مصنوعی می‌تواند نقش مهمی در تحول دیجیتال مدیریت منابع انسانی و ارتقای عملکرد سازمانی ایفا کند.