مدلسازی معادلات ساختاری تعادل کار و زندگی زنان شاغل با تأکید بر کیفیت‌سازی اوقات فراغت - فضلی زهرا; مجیدی‌ پرست معصومه; اصغری صارم علی; جلیلوند محمد (توسعه فردی و تحول سازمانی)
هدف پژوهش حاضر، طراحی و آزمون مدل معادلات ساختاری تعادل کار و زندگی زنان شاغل با تأکید بر کیفیت‌سازی اوقات فراغت و شناسایی عوامل مؤثر، راهبردها و پیامدهای آن بود. پژوهش حاضر از نوع کاربردی، کمی و مبتنی بر پارادایم تفسیری بود. جامعه آماری شامل زنان شاغل شهرهای رشت، تهران، همدان، شیراز و مشهد بود که 300 نفر از آنان به روش تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته تعادل کار و زندگی با تأکید بر کیفیت‌سازی اوقات فراغت شامل 92 گویه و 11 مؤلفه بود. روایی ابزار از طریق روایی صوری، همگرا و واگرا و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تأیید شد. داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزار SmartPLS 3.1.1 و در سطح معناداری 0.05 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که عوامل فرهنگی (001/0=p)، عوامل بازدارنده (001/0=p)، عوامل انگیزشی (031/0=p)، امکانات و تجهیزات (001/0=p)، میزان شناخت (044/0=p)، ویژگی‌های فعالیت‌های جسمانی (009/0=p)، مسائل مالی (001/0=p)، مسائل مدیریتی (009/0=p) و مسائل فرهنگی (009/0=p) تأثیر معناداری بر راهبردهای ایجاد تعادل کار و زندگی زنان شاغل داشتند. همچنین راهبردها با پیامدهای تعادل کار و زندگی رابطه معناداری نشان دادند (001/0=p). شاخص‌های برازش مدل، روایی همگرا، روایی واگرا و پایایی ترکیبی نیز مناسب گزارش شدند و مدل نهایی پژوهش از برازش مطلوب برخوردار بود. بر اساس یافته‌های پژوهش، ایجاد تعادل میان کار و زندگی زنان شاغل نیازمند توجه هم‌زمان به عوامل فرهنگی، مدیریتی، اقتصادی، انگیزشی و امکانات فراغتی است. توسعه برنامه‌های اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت جسمانی و حمایت سازمانی می‌تواند موجب افزایش سلامت روانی، نشاط اجتماعی، رضایت شغلی و ارتقای کیفیت زندگی زنان شاغل شود. بنابراین بهره‌گیری از مدل ارائه‌شده می‌تواند راهنمای مؤثری برای مدیران، سیاست‌گذاران و سازمان‌های مرتبط در جهت ارتقای تعادل کار و زندگی زنان باشد.