شناسایی شاخص‌های مدیریت بحران رسانه‌های اجتماعی در آموزش و پرورش استان مازندران - طاهری اطاقسرا سیده کوثر; یوسفی سعیدآبادی رضا; تقوایی یزدی مریم (توسعه فردی و تحول سازمانی)
هدف پژوهش حاضر شناسایی و تبیین شاخص‌های کلیدی برای مدیریت بحران‌های ناشی از رسانه‌های اجتماعی در نظام آموزش و پرورش استان مازندران است. این مطالعه کاربردی با رویکرد کیفی و مبتنی بر طرح آمیخته اکتشافی انجام شد. در گام نخست، داده‌ها از طریق مرور نظام‌مند مبانی نظری، پیشینه پژوهش‌های داخلی و خارجی و تحلیل اسناد مرتبط گردآوری گردید. سپس با روش نمونه‌گیری هدفمند و رعایت اصل اشباع نظری، ۱۱ نفر از خبرگان حوزه مدیریت بحران، رسانه، فناوری اطلاعات و آموزش و پرورش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها مصاحبه نیمه‌ساختاریافته بود. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل مضمون و کدگذاری سه‌مرحله‌ای (باز، محوری و انتخابی) در نرم‌افزار مکس‌کیودا تحلیل و به‌منظور تأیید و اصلاح شاخص‌ها، فرایند دلفی چندمرحله‌ای با مشارکت متخصصان تکمیل شد. اعتبار و پایایی داده‌ها از طریق بازبینی اعضا، ناظر بیرونی و آزمون توافق بین کدگذاران تأیید گردید. تحلیل داده‌ها منجر به شناسایی ۱۳۰ مفهوم اولیه و پس از پالایش ۹۴ مفهوم نهایی شد که در ۳۱ مؤلفه کلیدی سازماندهی گردید. این مؤلفه‌ها در نهایت در قالب ۷ بعد اصلی مدیریت بحران رسانه‌های اجتماعی طبقه‌بندی شدند: پیشگیری و آمادگی، شناسایی و تشخیص بحران، واکنش و پاسخ‌گویی، بازیابی و بازسازی، فناوری و زیرساخت‌های اطلاعاتی، اجتماعی–فرهنگی، و قوانین و سیاست‌گذاری. این مدل چرخه کامل مدیریت بحران از آمادگی تا بازسازی و یادگیری سازمانی را پوشش می‌دهد. مدل پیشنهادی پژوهش چارچوبی جامع برای مدیریت نظام‌مند بحران‌های رسانه‌ای در آموزش و پرورش ارائه می‌دهد و می‌تواند به تصمیم‌گیری آگاهانه، ارتقای تاب‌آوری رسانه‌ای و حفظ سلامت فرهنگی–اجتماعی دانش‌آموزان کمک کند.