شناسایی و اعتباریابی مولفه‌های مربیگری مدیران سازمان‌های دولتی با تأکید بر منابع انسانی پایدار - زارع زیدی علی رضا; جعفری کلاریجانی سیداحمد; مهرآرا اسداله; باقرزاده محمدرضا (توسعه فردی و تحول سازمانی)
هدف پژوهش، شناسایی و اعتباریابی مولفه‌های مؤثر در مربیگری مدیران سازمان‌های دولتی ایران با تأکید بر توسعه پایدار منابع انسانی بود. این پژوهش با رویکرد آمیخته (کیفی–کمی) انجام شد. در بخش کیفی از تحلیل مضمون شش‌مرحله‌ای کلارک و براون با مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و نمونه‌گیری گلوله برفی (15 خبره) استفاده شد. در بخش کمی، جامعه آماری شامل 810 مدیر عالی، میانی و عملیاتی در پنج وزارتخانه کشور بود که با روش تصادفی طبقه‌ای، 261 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. داده‌ها با پرسشنامه 135 گویه‌ای گردآوری و با مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزار SmartPLS تحلیل گردید. نتایج کیفی منجر به شناسایی 7 تم اصلی (ویژگی‌های فردی و شغلی مربی، فرآیند مربیگری، دانش‌محوری، تحولات سازمانی، فناوری و تجهیزات، تعامل‌پذیری، پشتیبانی و منابع)، 22 تم فرعی و 135 شاخص شد. در بخش کمی، تمامی سازه‌ها از نظر پایایی و روایی (همگرا و واگرا) تأیید شدند. ضریب تعیین (R²=0.571) نشان داد که 57 درصد تغییرات متغیرهای وابسته توسط مدل تبیین می‌شود که حاکی از برازش مطلوب مدل است. یافته‌ها نشان داد مربیگری مدیران با برخورداری از ابعاد فردی، فرآیندی، سازمانی و فناورانه می‌تواند به‌طور معناداری به توسعه پایدار منابع انسانی در سازمان‌های دولتی ایران کمک کند. این مدل می‌تواند به‌عنوان الگویی راهبردی برای ارتقای بهره‌وری، بهبود کیفیت مدیریت و تثبیت منابع انسانی پایدار در نهادهای دولتی مورد استفاده قرار گیرد.