توسعه فردی و تحول سازمانی 3092-6491 2 پیاپی 6 1403 12 01 Investigating the Development of a Model for Maximizing Decision Implementation in Public Organizations Based on the Expansion of the Zone of Indifference Among Executives Using a Qualitative Method (Case Study: Iran Trade Promotion Organization) بررسی ارائه مدلی جهت حداکثرسازی اجرای تصمیمات در سازمان‌های دولتی بر اساس توسعه منطقه بی‌تفاوتی در مجریان با استفاده از روش کیفی (مورد مطالعه: سازمان توسعه و تجارت ایران) 113 128 10.61838/kman.jpdot.2.4.8 FA صلاح وکیلی دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران عادل صلواتی استادیار، گروه مدیریت دولتی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران جلیل سحابی استادیار، گروه علوم اجتماعی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران Journal Article 1403 08 28 <p>The aim of this study is to investigate the development of a model for maximizing the implementation of decisions in public organizations, based on the expansion of the zone of indifference among executives, using a qualitative approach (case study: Iran Trade Promotion Organization). This research employs the grounded theory method and draws upon the insights of experts, managers, specialists, and staff of the organization to extract and identify key variables. After data analysis using SPSS and Stata software, findings revealed that in many organizations, decisions are not properly implemented; subordinates, due to perceived threats to their interests, beliefs, and opinions, often ignore or partially execute managerial directives. This article, by focusing on the concept of the zone of indifference, analyzes the decision-making space in which managers attempt to frame their decisions in a way that minimizes conflict with subordinates’ interests. Following interviews with 11 academic experts and organizational staff, 28 descriptive codes were extracted. The final model consists of five main dimensions, with decision outcomes, decision barriers, and the nature of the decision ranking highest in terms of priority.</p> <p>هدف این تحقیق بررسی ارائه مدلی جهت حداکثرسازی اجرای تصمیمات در سازمان‌های دولتی بر اساس توسعه منطقه بی‌تفاوتی در مجریان  با استفاده از روش کیفی (مورد مطالعه: سازمان توسعه و تجارت ایران) است. در این پژوهش از روش نظریه داده بنیاد استفاده شده و از نظرات متخصصان، مدیران، خبرگان و کارکنان این سازمان برای استخراج و شناسایی متغیرها بهره گرفته شده است. پس از تحلیل داده‌ها با نرم‌افزارهای SPSS وStata، نتایج نشان داد که در بسیاری از سازمان‌ها تصمیمات به درستی اجرا نمی‌شوند؛ مرئوسین به دلیل تهدید منافع، افکار و عقاید خود، دستورات مدیران را نادیده گرفته یا ناقص اجرا می‌کنند. این مقاله با تمرکز بر منطقه بی‌تفاوتی، فضای تصمیم‌گیری را تحلیل کرده که مدیران در آن سعی دارند تصمیمات خود را به شیوه‌ای اتخاذ کنند که کمترین تضاد با منافع مرئوسین داشته باشد. پس از مصاحبه با ۱۱ نفر از خبرگان دانشگاهی و کارکنان، 28 کد توصیفی استخراج شد. مدل نهایی شامل 5 بعد اصلی بوده که در اولویت‌بندی نتایج، پیامدهای تصمیم، موانع تصمیم و نوع تصمیم در رتبه‌های بالاتری قرار دارند.</p> https://www.journalpdot.com/index.php/jpdot/article/download/77/50