شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر حکمرانی منابع انسانی در بانکداری
هدف این پژوهش، شناسایی، تبیین و رتبه‌بندی عوامل مؤثر بر حکمرانی منابع انسانی و ارائه الگویی جامع و اولویت‌بندی‌شده برای نظام بانکی ایران بود. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر رویکرد، آمیخته اکتشافی با توالی کیفی–کمی بود. جامعه پژوهش را خبرگان مدیریت، منابع انسانی و صنعت بانکداری تشکیل دادند که 15 نفر با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند قضاوتی و گلوله‌برفی انتخاب شدند. در مرحله کیفی، داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمهساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل مضمون و نرم‌افزار MAXQDA تحلیل شدند. در مرحله کمی، مضامین شناسایی‌شده در قالب پرسشنامه مقایسات زوجی در اختیار همان خبرگان قرار گرفت و با استفاده از فرایند تحلیل سلسله‌مراتبی (AHP)، میانگین هندسی قضاوت‌ها، محاسبه بردار ویژه و بررسی نرخ ناسازگاری، وزن و اولویت عوامل تعیین شد. نتایج AHP نشان داد بنیان‌های راهبردی و حاکمیتی منابع انسانی با وزن 0.134 بالاترین اولویت را به خود اختصاص داد. چارچوب‌های کلان توسعه و یکپارچگی نظام با وزن 0.119 و پیشرفت شغلی و سازوکارهای ارتقا با وزن 0.114 در رتبه‌های دوم و سوم قرار گرفتند. استقرار شایستگی در انتصاب و جایابی با وزن 0.105 و تداوم مدیریت و پرورش ذخیره‌های مدیریتی با وزن 0.097 نیز در اولویت‌های بعدی بودند. در مقابل، شفافیت، اعتماد و انتظام تصمیم‌گیری (0.031)، سلامت حرفه‌ای و کیفیت زیست کاری (0.028)، پایش، کنترل و رسیدگی در حکمرانی (0.020) و برون‌دادهای سازمانی و هویت حرفه‌ای (حدود 0.019) کمترین وزن را کسب کردند. نرخ ناسازگاری مقایسات در محدوده قابل قبول و کمتر از 0.10 قرار داشت. حکمرانی اثربخش منابع انسانی در بانکداری بیش از هر چیز مستلزم ارتقای جایگاه راهبردی منابع انسانی، یکپارچگی سیاست‌ها و فرایندها، شایسته‌سالاری و طراحی مسیرهای روشن پیشرفت شغلی است؛ ازاین‌رو، الگوی حاصل می‌تواند چارچوبی کاربردی برای گذار از مدیریت اداری منابع انسانی به حکمرانی راهبردی سرمایه انسانی در شبکه بانکی فراهم سازد.